05:50جایی که سکوت مینوازد
درباره اثر
جایی که سکوت می نوازد؛ وقتی جهان خودش یک ملودی می شود... بر دامنه ی تپه، زیر درختی کهن، نشسته و فلوت می نوازد. پایین تر، رود مانند خط آوازی که کسی روزی شروع کرده و تمام نکرده، در دره می پیچد؛ خورشید پشت کوه ها پایین می رود و در آسمان، ماه ها یکی یکی سر می رسند، انگار ستاره ها هم برای این کنسرت جمع شده اند. اما اگر گوش کنی، موسیقی فقط از آن او نیست. باد در برگ ها می نوازد، رود بر سنگ ها می نوازد، نور بر آب می نوازد. او فقط کسی است که نفسش را با همه ی این ها کوک کرده: یک فلوت، در ارکستر بزرگ سکوت. چون سکوت اینجا خالی نیست؛ کهن ترین ساز جهان است، و امشب قطعه ی خودش را می نوازد: از نقطه ی خاموش عصر، تا شعله ی بی صدای غروب. خورشید می رود. ماه ها می مانند. و ملودی... ملودی تمام نمی شود؛ فقط دست به دست می شود: از فلوت به رود، از رود به باد، از باد به تو.

تری اولدفیلد


